เบื่อ....โลก

เจ็บรู้สึกเจ็บ

ง่ายๆแค่คำว่าเจ็บ

แต่มันอาจทำให้เราต้องร้องไห้ ต้องผิดหวัง

ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็มีคำว่าเจ็บ เรื่องเรียน เรื่องความรัก

แมนด้ารู้สึกว่า ทำไมไม่เหมือนพี่

แมนด้าต้องคอยปลอบตัวเองจนแมนด้ารู้สึกทนไม่ไหว

แมนด้าเป้นตัวของแมนด้าไม่ต้องการเหมือนพี่สาว

น่าเบื่อ.....จำเป็นไหมแมนด้าต้องเหมือนพี่

แมนด้าขอเป็นตัวของตัวเองเถอะ

แสงแดดสาดส่องตรงหน้าหนูน้อยวัย15ปี ตัวสูงปานกลาง ผมสีอำพัน ตาสีเขียวมีนามว่า เอฟานิซ  เอลเลอร์

กลีบของดอกเอราฟาริซที่เจ้าตัวชื่นชอบเพราะคล้ายชื่อของเธอขาวสะอาด ดอกของมันบานสะพรั่งและต้นหญ้า

ที่ประมาณหัวเข่าเธอปกปิดเธอมิดขณะเธอนอน

                          หือ...เอฟานิซตื่นขึ้นขยี้ตามองรอบๆเธออยู่ที่ไหนเนี่ย

                          ปังๆๆๆคุณหนูค่ะๆตื่นได้แล้วค่ะไปอาบน้ำอาบท่าแต่งตัวเร็วค่ะต้องรีบไปงานนะค่ะ

                          เธออยู่ไหนนะแอนนี.....ที่นี้มีแต่สวน

ทันใดนั้นหญิงสาวที่ชื่อว่าแอนนีก็เปิดประตูคล้ายกับว่าประตูนั้นถูกวาดด้วยสีของสวนดอกเอราฟาริซ

                          แอนนีขอโทษค่ะคุณหนูแอนนีลืมบอกคุณหนูไปว่านี้คือห้องที่คุณชายมอบให้กับคุณหนู

สร้างจาก หญ้านุ่มนิม+ดอกเอราฟาริซ+สายลมแห่งความอบอุ่น+พระอาทิตย์ค่ะ

                          เธอนี่รู้ดีเหมือนกันเนาะ   เอฟานิซพูดอย่างหลับๆตื่นๆลุกออกจากเตียง

                         แอนนีเธอก็ต้องใส่กระโปรงล่ะสิ 5555++

                          เฮอะเครียดอยู่ล่ะค่ะจะปกป้องคุณหนูได้ไง

                          แหม....ที่หนุ่มมาส่วนใหญ่ก็หมายปองแอนนีอยู่ทั้งนั้นแหละไม่ต้องมาพูดเลย

                          คุณค่ะเร่งหน่อยสิค่ะ ตี5ครึ่งแล้วนะค่ะคุณหนุ

ปีใหม่นี้มีกลอนมาให้แจมกัน

กลอนรัก

ทำเศรษฐีต้องแต่งตัวโก๋

ทำไมปีโป้มีหลายสี

ทำไมนางวันทองต้องมีสามี

ทำไมฉันคนนี้ต้องคิดถึงเธอ

 กลอนรัก(เหงา)

เห็นสายฝนร่วงหล่นบนพื้นหญ้า

หยดน้ำตาก็ไหลหล่นลงบนพื้น

คนถึงเธอเช้าเย็นไม่เว้นคืน

ยากจะฝืนควา่มในใจยามเห็นฝนหล่นโปรยปราน

ถ้าอยากเอากลอนแบบไหนก็มาบอกนะ ไอเล่นวัน ศ. ส. อา.

edit @ 18 Jan 2009 21:20:09 by amanda